Denizden Katreler

Açma

18- 20 adet
Malzemeler:
1 Su Bardağı Sıvı yağ
2-3  Su Bardağı kadar ılık  Süt/ su
1/2 Kahve fincanı Toz Şeker
1 Kahve kaşığı Tuz
kibrit kutusu kadar yaş maya/ 1-2 yemek kaşığı kadar kuru maya
aldığı kadar un (5-6 bardak kadar)
üzeri için : 1 Yumurta- yoğurt karışımı, çörek otu
150 gr. tereyağı/ margarin
Öncelikle ılık süt içinde maya, iki kaşık kadar toz şeker koyularak  karıştırılır. üstü örtülüp, 20 dk kadar beklenip mayanın kabarması sağlanır.
Büyükçe bir kaba un elenir.  Havuz şeklinde ortası açılıp mayalı karışım, sıvı yağ, tuz, toz şeker, ılıktan biraz  sıcak su / süt katılıp kulak memesi kıvamında hamur yoğrulur. Hamurun içindeki kap sarılır/ üstü ılık suyla ıslatılmış temiz bir bezle örtülür. Mayalanmaya bırakılır.
Hamur kabardıktan sonra bezelere ayrılır.  Her beze tabak büyüklüğünde açılır.
İçine eritilmiş tereyağ/ margarin sürülür.  rulo şekli verilip, bir kenarından tutup, ters tarafa çevrilerek burgulanır. Bildiğimiz açma şekli verilip, kenarları kapatılır.  Yağlanmış tepsiye yerleştirilir.
Üzerlerine önce eritilmiş tereyağ sürülüp, sonra yoğurtla çırpılmış yumurta sarısı sürülür. Çörek otu/ susam serpilir.
180 derece fırında üzerleri pembeleşene dek pişirilir. sıcağa yakın ılık olarak servis yapılır.
Afiyet olsun.
Not: Bu hamur Pizza Hamuru olarak da kullanılabilir.

Nasreddin Hoca Fıkraları

Secdeye kapanırsa
Bir gün Hoca, yol üstü bir hana inmiş. Tavanın gıcırtısını dile getirmek için hancıya: “Yahu, bu senin tavan da ne kadar gıcırdıyor be, beşik mi mübarek!” diyecek olmuş ama, hancı  hiç oralı olmamış; sözü şakaya boğarak;
- “Ağzını hayra aç Hoca, bu gıcırtı beşik gıcırtısı değil; tavan tahtaları Hakk’a tespih çekiyor!” demiş.
Hoca dayanamamış ve:
- “Ya bu tavan böyle tespih çeke çeke aşka gelip de secdeye kapanırsa, bizim halimiz nice olacak!” deyivermiş.

Çömlek Hesabı
Hoca Ramazan günlerini hesaplamak için bir çömleğin içine her gün bir taş atmaktadır. Oğlu muziplik olsun diye içine bir avuç daha taş ilave eder.
Bir zaman sonra arkadaşları:
-”Bugün Ramazan’ın kaçı oldu acaba? diye sorarlar. Çömlekteki 65 tane taşı sayan Hoca 45′i der.
- “Hoca ne yaptın!..  Hiç Ramazan’ın 45′i olur mu?” diye itiraz ederler.
Hoca, biraz şaşkınlıkla biraz da kızgın bir ifadeyle:
-”Ben yine insaflı davrandım. Benim çömlek hesabına bakacak olursak; bugün Ramazan’ın 65′i!”

Nasreddin Hoca, sofrada iken evine çatkapı üç kişi  misafirliğe gelmiş. Sofrasına dahil olmuşlar. Üçü de birbirinden obur şeylermiş. Hocanın sofrasında ne varsa “çok güzelmiş” diye diye yiyip, silip süpürmüşler. O kadar ki yemekler bittikçe kendileri doldurup ev ahalisi için geriye bir şey bırakmamışlar. Yemekler nihayet bulduğunda da tüm tencerelerin, sahanların dibini,  bu da “sünnettir” diye ekmekle iyice sıyırmışlar.
Bu sırada odaya Hoca’nın oğlu girmiş.
Hoca’yı memnun etmek için:
- Aman ne güzel çocuk…  Adı ne bunun?” diye sorduklarında Hoca:
- “Adı Farzdır,” demiş.  Şaşırıp birbirlerine bakmışlar:
- “Bu ne biçim isim Hoca Efendi? demişler.  Şimdiye kadar böyle bir isim hiç duymamıştık.”
Hoca hemen taşı gediğine koymuş:
- “Ya, sünnet diyeyim de onu da mı yiyin! “

Minare Yapımı
Hoca merhum, Akşehir’de dolaşırken yanına daha önce hiç minare görmemiş bir adam yaklaşmış.
-”Bunları nasıl yapıyorlar” diye hayretle sormuş.
Hoca ciddiyetini bozmadan cevap vermiş:
-Bunu anlamayacak ne var? Kuyuların içini dışına çevirmişler!..

Naat

Seccaden kumlardı..
Devirlerden, diyarlardan
Gelip, göklerde buluşan
Ezanların vardı!.

Mescit mümin, minber mümin…
Taşardı kubbelerden tekbir,
Dolardı kubbelere “amin”..

Ve mübarek geceler dualarımız;
Geri gelmeyen dualardı…
Geceler ki pırıl pırıl
Kandillerin yanardı..
Kapına gelenler ya Muhammed,
- uzaktan, yakından –
Mümin döndüler kapından…

Besmele, ekmeğimizin bereketiydi,
İki dünyada aziz ümmet;
Muhammed ümmetiydi.

Konsun –yine- pervazlara güvercinler,
“Hû hû”lara karışsın âminler…
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!

Şimdi seni ananlar,
Anıyor ağlar gibi…
Ey yetimler yetimi,
Ey garipler garibi;
Düşkünlerin kanadıydın,
Yoksulların sahibi…
Nerde kaldın ey Resûl,
Nerde kaldın ey Nebi?

Günler, ne günlerdi, yâ Muhammed,
Çağlar ne çağlardı:
Daha dünyaya gelmeden
Mü’minlerin vardı…
Ve bir gün, ki gaflet
Çöller kadardı,
Halîme’nin kucağında
Abdullah’ın yetimi
Âmine’nin emaneti ağlardı.
Hatice’nin goncası,
Aişe’nin gülüydün.
Ümmetinin gözbebeği
Göklerin resûlüydün…

Elçi geldin, elçiler gönderdin…
Ruhunu Allah’a,
Elini ümmetine verdin.
Beşiğin, yurdun, yuvan
Mekke’de bunalırsan
Medine’ye göçerdin.
Biz bu dünyadan nereye
Göçelim, yâ Muhammed?

Yeryüzünde riyâ, inkâr, hıyanet
Altın devrini yaşıyor…
Diller, sayfalar, satırlar
“Ebu Leheb öldü” diyorlar.
Ebû Leheb ölmedi, yâ Muhammed
Ebû Cehil kıt’alar dolaşıyor!

Neler duydu şu dünyada
Mevlidine hayran kulaklarımız;
Ne adlar ezberledi, ey Nebî,
Adına alışkın dudaklarımız!
Artık, yolunu bilmiyor;
Artık, yolunu unuttu
Ayaklarımız!
Kâbe’ne siyahlar
Yakışmamıştır, yâ Muhammed
Bugünkü kadar!

Hased gururla savaşta;
Gurur, Kafdağı’nda derebeyi…
Onu da yaralarlar kanadından,
Gelse bir şefkat meleği…
İyiliğin türbesine
Türbedâr oldu iyi.

Vicdanlar sakat
Çıkmadan yarına,
İyilikler getir, güzellikler getir
Âdem oğullarına!

Şu gördüğün duvarlar ki
Kimi Tâif’tir, kimi Hayber’dir…
Fethedemedik, yâ Muhammed,
Senelerdir.

Ne doğruluk, ne doğru;
Ne iyilik, ne iyi…
Bahçende en güzel dal,
Unuttu yemiş vermeyi…
Günahın kursağında
Haramların peteği!

Bayram yaptı yapanlar;
Semâve’yi boşaltıp
Sâve’yi dolduranlar…
Atını hendeklerden -bir atlayışta-
Aşırdı aşıranlar…
Ağlasın Yesrib,
Ağlasın Selman’lar!

Gözleri perdeleyen toprak,
Yüzlere serptiğin topraktı…
Yere dökülmeyecekti, ey Nebî,
Yabanların gözünde kalacaktı!

Konsun -yine- pervazlara güvercinler,
“Hû hû”lara karışsın âminler…
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!

Yüreklerden taşsın
Yine, imanlar!
Itrî, bestelesin Tekbîr’ini;
Evliyâ, okusun Kur’ân’lar!
Ve Kur’ân-ı göz nûruyla çoğaltsın
Kayışzâde Osman’lar
Na’tını Galip yazsın,
Mevlid’ini Süleyman’lar!
Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle
Geri gelsin Sinan’lar!
Çarpılsın, hakikat niyetine
Cenaze namazı kıldıranlar!

Gel, ey Muhammed, bahardır…
Dudaklar ardında saklı
Âminlerimiz vardır…
Hacdan döner gibi gel;
Mi’râc’dan iner gibi gel;
Bekliyoruz yıllardır!

Bulutlar kanat, rüzgâr kanat;
Hızır kanad, Cibril kanad;
Nisan kanad, bahar kanad;
Âyetlerini ezber bilen
Yapraklar kanad…
Açılsın göklerin kapıları,
Açılsın perdeler, kat kat!
Çöllere dökülsün yıldızlar;
Dizilsin yollarına
Yetimler, günahsızlar!
Çöl gecelerinden, yanık
Türküler yapan kızlar
Sancağını saçlarıyla dokusun;
Bilâl-i Habeşî sustuysa
Ezânlarını Dâvûd okusun!

Konsun –yine- pervazlara güvercinler,
“Hû hû”lara karışsın âminler…
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!

Arif Nihat Asya

Sevdim Seni Mabuduma Canan Diye Sevdim

Naat
Sevdim seni mâbuduma Canân diye sevdim.
Bir ben değil âlem sana Hayran diye sevdim.

Evlad-ı iyalden gecerek Ben Ravzana geldim.
Ahlâkını meth etmede Kur’an diye sevdim

Kurbanın olam Şah-i Rusül Kovma kapından
Didârına müştak olan Yezdân diye sevdim.

Mahşerde nebiler bile Senden medet ister.
Gül yüzlü melekler sana Hayran diye sevdim.

Aşkın ile buhurdan gibi tütmede bu kalbim,
Sensiz bana Cennet bile hicrân diye sevdim.

Tâ Arş’a çıkar her gece âşıkların âhı,
Asilere lûtfun yüce fermân diye sevdim.

Doğ kalbime bir lâhzacık ey nur-i dilâra,
Sevdânı gönül derdine dermân diye sevdim.

Bülbül de senin bağrı yanık âşık-ı zârın,
Feryâd bütün âteş-i sûzân diye sevdim.

Hûriler ezelden beri şeydâ-yi cemâlin,
Yanmıştı sana “Yusuf-ı Ken’ân” diye sevdim.

Evlâd’ü ıyalden geçerek Ravzâna geldim
Evsafını medh etmede Kur’an diye sevdim.

“Kıtmîr”inim ey şâh-ı Rüsûl kovma kapıdan,
Alemlere rahmet dedi Rahmân diye sevdim.

Şeydâ kuluna eyle nazar merhametinle,
Bir lâhza nazar en büyük ihsân diye sevdim.

Aşure günü

Allah katında ayrı bir yeri olan, on peygamberine on çeşit ikramda bulunduğu  rivayet edilen “Hicrî Sene”nin ilk ayı olan “Muharrem ayının 10. Günü”dür.

K.Kerim’de Fecr Suresi’nin ikinci ayetinde geçen “On geceye yemin olsun”  ifadesine, bazı tefsirlerimizde bu on gecenin, Muharrem’in onuna kadar geçen gece olduğu olarak açıklanmaktadır.(1) Açıklamalara göre Allah c.c bu gecelere yemin ederek kudsiyetini ve bereketini bildirmektedir denilmekte..

Aşere kelimesinin anlamı Arapça’da “on” demektir. Muharrem Ayı’nın onuncu gününe denk geldiği için bugüne Aşure günü denilmektedir. Hadislerde  geçtiğine göre ise bugüne aşure denilmesinin hikmeti, Allah’ın lutfuna mazhar olan On peygamberin başından geçen olağanüstü on olaydır.

Bu olaylar:
1.Hz. Âdem’in (a.s.) tevbesinin Âşura Günü kabul edilmesi.
2. Hz. Nuh (a.s.) gemisinin Cûdi Dağının üzerine Âşura Gününde demirlemesi.
3. Hz. Yunus (a.s.)’ın balığın karnından Âşura Günü kurtulması.
4. Hz. İbrahim’in (a.s.) oğlu Hz. İsmail’in o gün dünyaya gelmesi.
5.Hz. Yakub’un (a.s.), oğlu Hz.Yusuf’un hasretinden dolayı kapanan gözlerinin o gün görmeye başlaması.
6. Hz. Yusuf’un kardeşlerinin atmış olduğu kuyudan Âşura Günü çıkarılması.
7. Hz. Davud’un (a.s.) tevbesinin o gün kabul edilmesi.
8.Allah c.c, Hz. Musa’ya (a.s.) Âşura Gününde bir mucize ihsan edip,  denizi yararak Firavun ile ordusunu sulara gömmesi.
9. Hz. İsa (a-s.)’ın o gün dünyaya gelişi ve o gün semâya yükseltilmesi.
10. Hz. Eyyûb (a.s.)’ın hastalığından o gün şifaya kavuşması.(2)

Aşûra günü, Nuh a.s’dan dan itibaren, ehl-i kitap, İslam öncesi Cahiliye dönemi Arapları arasında İbrahim a.s’dan beri mukaddes bir gün olarak bilinen ve oruç tutulan bir gündür.
Peygamberimiz  sav Medine’ye hicret ettikten sonra orada yaşayan Yahudilerin oruçlu olduklarını öğrenip,
“Bu ne orucudur?” diye sorduğunda;
Yahudiler, “Bugün Allah’ın Musa’yı düşmanlarından kurtardığı Firavun’u boğdurduğu gündür. Hz. Musa (a.s.) şükür olarak bugün oruç tutmuştur” dediler.
Bunun üzerine Resulullah sav de: “Biz, Musa’nın sünnetini ihyaya sizden daha çok yakın ve hak sahibiyiz” buyurdu ve o gün oruç tuttu, tutulmasını da emretti.(3)
Hazret-i Âişe r.a’dan gelen bir rivayetde:
“Âşûrâ, Kureyş kabilesinin Cahiliye döneminde oruç tuttuğu bir gündü. Resulullah da buna uygun hareket ediyordu. Medine’ye hicret edince bu orucu devam ettirdi ve başkalarına da emretti.
Hz. Âişe r.a’ın  belirttiğine göre, Kabe’nin örtüsü de Âşura gününde değiştirilirmiş.
Cenab-ı Hakkın bugünlerde yapılan ibadetleri, edilen tevbeleri kabul edeceğine dair hadisler mevcuttur.
Rasulullah sav Ramazan orucu farz kılınınca Âşûrâ gününde oruç tutmayı bıraktı. Bundan sonra Müslümanlardan isteyen bugünde oruç tuttu, isteyen tutmadı.” (Buhari, Savm: 69)
O zamanlar henüz Ramazan orucu farz kılınmadığı için Peygamberimiz ve Sahabileri vacip olarak o günde oruç tutuyorlardı. Ne zaman ki, Ramazan orucu farz kılındı, bundan sonra Peygamberimiz herkesi serbest bıraktı. “İsteyen tutar, isteyen terk edebilir” buyurdu.(4) Böylece Âşura orucu nafile  bir oruç olarak kalmış oldu.

Bir zat Peygamberimize geldi ve sordu: “Ramazan’dan sonra ne zaman oruç tutmamı tavsiye edersiniz?”
Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselam, “Muharrem ayında oruç tut. Çünkü o, Allah’ın ayıdır. Onda öyle bir gün vardır ki, Allah o günde bir kavmin tevbesini kabul etmiş ve o günde başka bir kavmi de affedebilir” buyurdu.(5)
Peygamberimiz: “Âşura Gününde tutulan orucun Allah katında, o günden önce bir senenin günahlarına keffaret olacağını kuvvetle ümit ediyorum.”(6)
“Ramazan ayından sonra en faziletli oruç, Allah’ın ayı olan Muharrem ayında tutulan oruçtur(7) buyurmaktadır.

Bu günde herkes imkânına göre  ikramda bulunur;  Peygamber efendimiz: “Her kim Aşura Gününde ailesine ve ev halkına ikramda bulunursa, Cenab-ı Hak da senenin tamamında onun rızkına bereket ve genişlik ihsan eder.”(8)buyurmaktadır.

Resulullah sav’in  torunu Hazret-i  Hüseyin (r.a.) 55 yaşında iken Emevi Halifesi Yezid, onun Kufe valisi İbni Ziyad döneminde,  Sinan bin Enes isimli bir hain tarafından Kerbelâ’da H. 61 yılının 10 Muharrem günü şehit edilmiştir. 10 Muharrem aynı zamanda bu üzücü olayın da yıl dönümüdür.

Muharrem Ayı’nın bu günlerinde, Nuh as’.ın gemisindeki tüm çeşitlerin birleşmesi ile yapılmış yemeğe isnad edilen “aşure” ismi ile bildiğimiz tatlının, pişirilip ikramı adet olarak devam etmektedir.

1) Hak Dini Kur ân Dili. 8 5793.
2) Sahih-i Müslim Şerhi, 6:140.
3) İbni Mâce, Siyam: 31.
4) Müslim. Siyam: 117.
5) Tîrmizî. Savm: 40.
6) A.g.e., Savm: 47.
7) İbni Mâce. Siyam: 43.
8)et-Tergîb ve’l-Terhib, 2:116.
9)www.islamiyet.gen.tr

Aşure

asureMalzemeler:
2     su bardağı aşurelik buğday
1/2  su bardağı kuru fasulye
1/2  su bardağı  nohut
bir avuç kadar pirinç
100 gr    tatlı badem
100 gr.   çekirdeksiz kuru üzüm
100 gr    kuru kayısı
100 gr.   kuru incir
50 gr.     minik siyah kuş üzümü
50 gr.     dolmalık fıstık
1/2 fincan gül suyu
1   elma
1   portakal
2-3 dilim   portakal kabuğu
8-10 adet  kuru karanfil
2  su bardağı toz şeker
isteğe göre vanilya
100 gr.       kavrulmuş fındık
pişirmek için su, isteğe göre 1 bardak süt

üstünü süslemek için:
tarçın, hindistan cevizi, kavrulmuş fındık, ceviz, nar taneleri, minik kuşüzümü, antepfıstığı vb.

Yapılışı:
buğday, kuru fasulye, nohut iyice yıkanıp, akşamdan ıslanır. hepsi ayrı ayrı haşlanır.
buğday iyice çatlayıp açılınca buğdayın yarısı kepçe ile alınır. robottan geçirilerek tenceresine geri boşaltılır. haşlanmış olan kuru fasulye ve nohut, pirinç de bu tencereye ilave edilir. birlikte pişirilmeye başlanır.  iyice pişince şekeri, soyulup doğranmış elma, portakal,  kuru üzüm, kuru kayısı, karanfil, ıslatılıp kabukları soyulmuş badem,  ilave edilir. ara ara karıştırılarak pişirmeye devam edilir.
ateşten almadan biraz önce küçük küçük doğranmış incir, portakal kabuğu rendesi, vanilya, gül suyu, kavrulmuş fındık ilave edilir.
piştikten sonra yarım saat kadar dinlendirilirdikten sonra kaselere paylaştırılır. isteğe göre yukarıda önerilen malzemelerle üzerleri süslenilir.
afiyet olsun.

Hayırlı Bayramlar

bayram003

Tüm sevdiklerinizle birlikte sıhhat ve afiyetle nice bayramlara..

Neme Lazım

“Bana ne”, ” Beni ilgilendirmez”, ” Neyime lazım” anlamında kullanılan bu sözcük;
Olaylar, görevler, haksızlıklar vb. karşısında duyarsızlık;  Aman bulaşmıyayım üstüme kalır; bana iş düşmesin fikriyle mesuliyetlerden kaçış; neme lazımcılık  denilen “bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” felsefesinin temel fikridir.

Kanuni Sultan Süleyman ve Yahya Efendi arasında geçen ve günümüme kadar anlatılagelen bir hikayesi vardır:
“Kanuni Sultan Süleyman, dünya hakimi olan devletin akıbetini hayal eder; günün birinde Osman oğulları da inişe geçer, çökmeye yüz tutar mı diye derin derin düşünmeye başlar.
Bu gibi soruları çoğu zaman süt kardeşi meşhur alim Yahya Efendi`ye sorduğundan bunu da sormaya niyet eder.
Mektubu keşfine inandığı Yahya Efendi’ye gönderir. `Sen ilahi sırlara vakıfsın. Kerem eyle de bizi aydınlat. Bir devlet hangi halde çöker? Osman oğulları`nın akıbeti nasıl olur? Bir gün olur da izmihlale uğrar mı?`
Güzel bir hatla yazılmış mektubu okuyan Yahya Efendinin cevabı çok kısa ve açıktır: `Neme lazım be Sultanım!`
Topkapı Sarayında bu cevabı hayretle okuyan Sultan, bir mana veremez. Yahya Efendi gibi bir zatın böylesine basit bir cevapla işi geçiştireceğini pek düşünmez.
Söylenmeye başlar: `Acaba bilmediğimiz bir mana mı vardır bu cevapta?’
Nihayet kalkar, Yahya Efendinin Beşiktaş`taki dergahına gelir. Sitem dolu sorusunu tekrar sorar: `Ağabey ne olur mektubuma cevap ver. Bizi geçiştirme, soruyu ciddiye al!`
Yahya Efendi duraklar: `Sultanım sizin sorunuzu ciddiye almamak kabil mi? Ben sorunuzun üzerine iyice düşündüm ve kanaatimi de açıkça arz etmiştim.`
`İyi ama bu cevaptan bir şey anlamadım. Sadece neme lazım be sultanım demişsiniz. Sanki beni böyle işlere karıştırma der gibi bir anlam çıkarıyorum` der yüce sultan.
`Sultanım! Bir devlette zulüm yayılsa, haksızlık şayi olsa, işitenler de neme lazım, deyip uzaklaşsalar, sonra koyunları kurtlar değil de çobanlar yese, bilenler bunu söylemeyip sussa. Fakirlerin, muhtaçların, yoksulların, kimsesizlerin, feryadı göklere çıksa da bunu da taşlardan başkası işitmese, işte o zaman devletin sonu görünür.
Böyle durumlardan sonra devletin hazinesi boşalır, halkın itimat ve hürmeti sarsılır. Asayişe itaat hissi gider, halkta hürmet duygusu yok olur. Çöküş ve izmihlal de böylece mukadder hale gelir?.` der.” 

Hak şerleri hayr eyler

Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz.lerinin güzel bir şiiridir:

Hak şerleri hayr eyler
Zannetme ki gayr eyler
Ârif anı seyr eyler
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen Hakk’ a tevekkül kıl
Teslîm ol ve rahat bul
Her işine râzı ol
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Deme şu niçin şöyle
Yerindedir ol böyle
Bak sonuna seyr eyle
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hep işleri fâiktir
Birbirine lâyıktır
Neylerse muvâfıktır
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen adli zulüm sanma
Teslîm ol oda yanma
Sabr eyle sen usanma
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Dilden gamı dûr eyle
Canınla huzur eyle
Tevfiz-i umûr eyle
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hakk’ın olucak işler
Boştur gam u teşvişler
Ol hikmetini işler
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen halk ile yarılma
Bu nefs ile hem kalma
Kalbinden ırağ olma
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hiç kimseye hor bakma
İncitme gönül yıkma
Sen nefsine yan çıkma
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hoş sabr-ı cemilimdir
Takdîr-i kefîlimdir
Allah ki vekîlimdir
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hallâk-ı rahîm oldur
Rezzâk-ı kerîm oldur
Fa’âl-i hakîm oldur
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her kuluna her anda
Geh kahr ü geh ihsanda
Her anda o bir şânda
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geh kalbini boş eyler
Geh hulkunu hoş eyler
Geh ışkına dûş eyler
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her dilde anın adı
Her canda anın yâdı
Her kuladır imdâdı
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Nâçâr olıcak yerde
Nâgâh açar ol perde
Derman eder her derde
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Az ye az uyu az iç
Ten mezbelesinden geç
Dil gülşenine gel göç
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geçmişle geri kalma
Müstakbele hem dalma
Hâl ile dahi olma
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her dem anı fikr eyle
Zîrekliği koy şöyle
Hayranlığı bul söyle
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Gel hayrete dal bir yol
Kendin unut ânı bul
Koy gafleti hazır ol
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her sözde nasihat var
Her şeyde ne zînet var
Her işte ganimet var
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hep remz-ü işârettir
Hep remz-ü beşârettir
Hep ayn-ı inâyettir
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her söyleyeni dinle
Ol söyledeni anla
Hem eyle kabul-i canla
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Bil elsine-i halkı
Aklâm-ı Hak ey Hakkı
Öğren edeb ü hulkı
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Vallahi güzel etmiş
Billahi güzel etmiş
Allah görelim n’etmiş
N’etmişse güzel etmiş

Yunus Emre der ki:

“Kimseyi düşman tutmayız, ağyar dahi yardır bize.
Nerde ıssızlık varsa, mahalle ve şardır bize.
Adımız miskindir bizim, düşmanımız kindir bizim.
Biz kimseye kin tutmayız, kamu âlem birdir bize.”

“Elif okuduk ötürü
Pazar eyledik götürü
Yaratılanı severiz
Yaradandan ötürü…”